Pomaganie innym

Czy szczęście własnej rodziny i spersonalizowane chęci są najlepszą drogą do spełnienia? Czy ma możliwość praca dla społeczności jest tym, do czego jesteśmy stworzeni. Wybór trzeba do Ciebie, rozjaśnienie tematu do mnie. Czy musimy pomagać innym? Są dwie alternatywy życia. Jedna, to życie dla siebie i prywatnych najbliższych a druga to praca dla innych. 1-szy wzorzec buduje coraz większe ego a drugi wzorzec - ego rozpuszcza. Pomoc innym jest niezmiernie potrzebna dla nas wszystkich, ponieważ prawie każdy z nas musi narodzić się na nowo, jako autentyczny człowiek, przebudzony ze snu świadomości. Pęka wówczas pierścień ego, opuszczana jest skorupa lęku i wychodzi się na świat wolności i przebudzenia. Ci zaczynają się łączyć w grupy o tych samych wartościach i wspólnym celu. Ten atrakcyjny gest łączenia jest drogą wzniosłego celu, jakim jest odnalezienie nas samych. Pomaganie innym jest tak naprawdę radą dla siebie samego. Wszystko, co czynimy wysyłane jest w kosmos i wraca do nadawcy. Jeżeli nic nie wysyłamy, to co posiada do nas powrócić? To zwyczajne logiczne uzasadnienie, daje nam obraz rzeczywistości świata w którym żyjemy. Wszyscy ludzie samolubni nie dzielą się z nikim swoimi zasobami. Nie dzielą się wiedzą, którą posiadają ani dobrymi informacjami na zagadnienie przywracania zdrowia czy własnymi doświadczeniami. Wszystko mają dla siebie. Spójrzmy, co czyni Bóg. On jedynie daje. Nie bierze nic, bo wszystko ma! Człowiek, który chce iść drogą do Boga nie może posiadać „ego", które żyje dla siebie we prywatnej skorupie lęku. Gdy skorupa ego pęka, dopiero można wejść na właściwą drogę poznania rzeczywistości zewnętrznej. Wychodzi się jak kurczątko z jajka, by poznawać świat zewnętrzny i innych ludzi. W ten metodę tworzy się gromada istot sobie podobnych. Ci żyjący wyłącznie dla siebie, są cały czas w tej samej skorupce jajka. Nie widzą innego świata, poza własnym wyobrażeniem i uwięzieniem. Nie widzą też własnych braci, którzy czekają na uwolnienie. Nie wiedzą co czynią. Strach buduje skorupę ego i zacieśnia człowieka swoimi łańcuchami niewoli. Wyłącznie prawdziwa miłość może rozpuścić lęk i połączyć się w jedność. Tak jak zmielone ziarna na mąkę, tworzą wspólny chleb, tak my kobiety i mężczyźni mamy być przemieleni, ugniecieni , a ponadto upieczeni ażeby dosięgnąć trwałego zjednoczenia. Praca dla innych rozpuszcza ego, która dokładnie tak samo jak otręby z przemielenia, wydziela białą mąkę ze środka ziarna. Opakowanie, to skorupa „ego", która powinna służyć całości a nie oddzielać wszystko poprzez tworzone formy. Forma ciała i tak kiedyś rozpadnie się i zostanie w ziemi z której powstała. Nie posiada potrzeby aby się zaskorupiać we własnym egoizmie i lęku. Wyjdźmy na zewnątrz i poznajmy świat oraz dodatkowo naszych braci. Podzielmy się z nimi wiedzą i miłością. Dajmy im to, co dla nas najlepsze by powstał nowy ładny świat autentycznych ludzi. Bądźmy podobni Aniołom, które zawsze są gotowe pomagać istotom ludzkim. Białe Bractwo świata niechaj rozprzestrzenia się na tej pięknej planecie Ziemia. Niech nasz i ich wspólny połączy się cel. Ścieżka do Boga prowadzi poprzez świat Aniołów. Droga do piekła zamyka w skorupie lęku i swojego egoizmu. Właściwie każdy posiada prawo i wolną wolę wybrać własną drogę, która jemu odpowiada. „Ale każdy twój wybór posiada swój rezultat końcowy" - tak mówi Zig Ziglar. Mając tę świadomość nie bardzo trudno odkryć właściwą drogę. Przebudzenie to wyjście ze skorupy ego i podążanie ku zmartwychwstaniu umysłu. Wiedza kosmicznej świadomości jest następnym przewodnikiem. Nauczycielami są zastępy Aniołów. Posłuszeństwo i tolerancja jest wskaźnikiem nauki ucznia kosmicznej świadomości.